Quote

Terwijl anno 2016 2017 iedereen aan het ploggen en vloggen is geslagen gaat Kasper Paping (33) – die het zichzelf in de derde persoon enkelfout aanspreken niet schuwt – back to basic. Bloggen zoals bloggen bedoeld is: namelijk oeverloos gezever over mijzelf, inzichten waar niemand op zit te wachten, vakantiekiekjes en (echt waar) verhaaltjes (zum kötsen). Je moet maar durven om jezelf voor die (twee) bezoekers per maand zo volkomen voor schut te zetten. Ofwel: chapeau, chapeau.

Afbeelding

Fotomoment 2016: Je leeft. Weet je nog?

DSC04162
Otis werd dit jaar gevraagd voor de nieuw Hornbach reclame in de serie ‘Je leeft. Weet je nog?’. Het is een vervolg op deze reclame. Voor het opnemen van de reclame heeft Otis de hele ‘tuin’ omgespit. Wat Otis voor de reclame heeft gekregen is niet bekend. Maar na afloop was hij moe maar voldaan. Deze foto (eervolle vermelding bij het fotomoment van 2016) is daarvan het bewijs. Kamajaja jippiejippie jee!

Voor de volledigheid zijn hier nog de fotomomenten van 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 en 2014 en 2015

Kasatari jaaroverzicht 2016

2016 is alweer bijna voorbij. Het was natuurlijk vooral het jaar van nieuw werk als operatie- en opnameplanner bij het AMC in Amsterdam. Ik was daardoor minder vaak thuis, maar verdien nu wel mijn eigen geld op een leuke en dynamische werkplek. Op 15 juni kwam wethouder Arjan Vliegenthart even langs mijn kantoor (nee ik sta niet op de foto) om te kijken hoe ik het maak. Sympathiek. Inmiddels is mijn contract ook alweer omgezet naar een dienstverband voor onbepaalde tijd dus ze zijn in Holendrecht nog niet van mij af.

Het was internationaal gezien een angstig jaar vol aanslagen op het Europese vasteland (Brussel, Nice en Berlijn), de overwinningen Trump, het Brexit-kamp en de anti-associatieverdraglobby. Tante Noldy, Teuny (uitvinder van de zelfgemaakte pizza), oud-buurman Jan (oud-buurman) en Mieke (vriendin van mijn ouders) vielen in 2016 weg. Maar we moeten het voortaan ook doen zonder ‘greatest’ boeroemdheden als Mohammed Ali, Johan Cruijff, David Bowie en Prince.

Toch was het bovenal ook een mooi jaar. Ik was getuige van het huwelijk van Maarten en Desiree. En we konden genieten van de Olympische Spelen in Brazilië, het EK voetbal, de eerste Nederlandse F1-overwinning en de wereldtitel dammen voor Roel Boomstra. PSV werd opnieuw kampioen en ik bezocht met Noël de Giro d’Italia in Lent.

Otis leerde kruipen en zette zijn eerste stapjes. Noël leerde racen op de computer en mijn zijn Bliksem-racebaan. Hij verhuisde met zijn peuterspeelzaal naar een andere locatie, kreeg een nieuw bed (een halfhoogslaper). En Noël’s hoogtepunten waren: ‘chocopasta eten, dat de tent kapot was en weer gemaakt werd, frietjes en pizza eten in de vorm van een kerstboom en het raam versieren‘.

Marjolein was niemand minder dan Perkamentus in het RMO en ging met haar moeder naar Gdansk, de gele kinderstoel kwam terug. De vakanties gingen naar Zwitserland (via een paar dagen Duitsland / Oostenrijk), Londen en zelf had ik nog twee geweldige dagen in Madrid waar ik was om PSV aan te moedigen tegen Atlético.

Een goed nieuw jaar en voor wie echt tijd te veel heeft zijn hier nog de jaaroverzichten van 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 (under construction) en 2015.

1 januari: Toen was geluk nog heel gewoon
DSC06573

16 januari: Geen witte kerst in 2016 maar wel veel sneeuw in januari. Ook mooi
DSC06991

2 februari: Noël wordt alweer drie jaar
DSC07695

6 februari: Otis mocht niet mee naar de optocht en was er zo toch een beetje bij
DSCN9545

26 maart: Otis tijdens Pasen: “Wow die kleuren! Ik heb te veel special paaseieren gegeten denk ik”
DSC09526

8 mei: De Giro kwam langs in Lent. Het duurde allemaal erg lang voor Noël maar de M&M’s na afloop maakten veel goed
DSC00893

18 juni: Als twee volstrekt objectieve voetbalfans kijken we samen naar het EK
DSC01613

1 augustus: Samen door de jungle van Wildhaus, Zwitserland
IMG_5359

3 september: “Pap, wanneer begint die wedstrijd nou es?”
DSC04302

27 september: Herfst!
DSC04707

14 oktober: de bruiloft van Maarten en Desiree. “Nee het is niet koud en de huifkar is niet eng. Ik kijk altijd zo”
dmbruiloft-628

27 oktober: Gewoon over de straat lopen op Westminster Bridge. Kijk ons badass zijn!
DSC05369

27 november: Een van de mooiste plaatjes die ik ooit heb gezien. De foto doet geen recht aan de prachtige zonsondergang in Parque del Buen Retiro, maar wat was het mooi (in het echt)
IMG-20161126-WA0101

26 december: Ik vond mijn look-a-like in Haren op een plaat
DSC07075

Tante Noldy (1946-2016)

Op de valreep laten we tante Noldy (70) – zus van mijn vader – achter in 2016. Naast het jaarlijkse familieweekend waar we de familie Maes altijd zagen, herinner ik me vooral de fietstochtjes naar Delfzijl. De ellenlange ritten (de snelheid werd immers bepaald door de langzaamste fietser) eindigde steevast met een macaroni-lunch aan de keukentafel in de Jan van Galenstraat. En tante Noldy bleef eindeloos doorpraten, tot dat we weer op de fiets zaten voor de terugweg naar Groningen. Het zal stil blijven.

Papingweekend 2013 107

24+24+24 uur ZONDER Marjolein

Het voelt alweer als een eeuwigheid geleden dat Noël en Kasper voor het eerst 24 uur achter elkaar tot elkaar – en alleen elkaar – werden veroordeeld (klik). Het is bijna niet voor te stellen, want nog maar twee en een half jaar geleden; het voelt als een eeuwigheid. Noël is al bijna volwassen: hij gaat binnenkort op voor zijn rijbewijs, heeft zijn eerste CITO-toets al verpest, en over bier hoef je hem niets meer te leren (“dat lust ik niet”). En inmiddels loopt er nog zo’n verdwaasde wereldburger rond – ook al bijna in de puberteit – met dezelfde achternaam en dito Paping-humor.

Toch is het in de voorbije jaren ook niet vaak meer voorgekomen dat we lang – zeg drie volle dagen, alleen waren, me en the boys. Zo ongeveer precies nul keer naar wij dachten. Waarom zou je ook zo lang met z’n drietjes zijn als je ook gezellig met z’n viertjes kan zijn? Nou naar dacht Marjolein anders over. In een onbewaakt ogenblik pakte ze donderdag de trein en de bus naar Eindhoven en ze belde een paar uur later uit een telefooncel (die ze daar blijkbaar nog hebben) in Gdansk naar huis om te melden dat ze zondag pas weer terug is.

Enfin, wij – Otis, Noël en ik – in familieberaad. Alle opties de revue laten passeren: nieuwe sloten op de deur, awesome party, toetreden tot een religieuze sekte. We besloten echter om het een en ander nog even aan te zien en gewoon ons gangetje te gaan. Papings he, altijd in voor avontuur. Dus zo werden de drie dagen gevuld met middagdutjes, zelfgemaakte frietjes en pannenkoeken, het Nijntje museum, de trein en bus, de winkel, kerstfilms (hoera voor geen Kersthaters in huis 😉 ) en eindeloos spelen met de Toet-Toet baan en de tent+tunnel.

Inmiddels zijn de drie dagen bijna om en kunnen we stellen dat van de paniek van januari 2014 niet veel te merken was. Het aantal lichtgewonden is te overzien en zelfs de kerstboom staat nog overeind. Score.
WP_20161215_10_43_03_Pro
Driving home for Christmas

WP_20161217_12_15_51_Pro
“Is het nog lang laufen naar het Nijntjemuseum?”

WP_20161217_13_07_33_Pro
Hielpen ze thuis maar zo goed mee met bijvoorbeeld de afwas

WP_20161217_13_03_30_Pro
Hielpen ze thuis maar zo goed mee met bijvoorbeeld de afwas

WP_20161217_13_25_50_Pro
“Zo niks meer van te zien meer van die hele Kutnijntje niet. Flikker toch op met je verwende smoel”

WP_20161217_13_40_23_Pro
Otis in de fik. #parentingfail

Herst!

Ja ik weet het, het moet natuurlijk herFst maar ja, in de herfst hoort het ook gewoon een graad of 15 te zijn en dat is het de afgelopen week ook niet geweest. Dus get over de spelfout en check gewoon de foto’s (om in goed Nederlands te blijven). Enfin, om nog even te profiteren van het mooie weer waren we deze week in het Sterrenbos voor nootjes, takjes, steentjes en blaadjes.

DSC04651
DSC04689
DSC04746
DSC04622
DSC04731
DSC04721
DSC04710
DSC04663

Zie hier nog meer foto’s (klik).

Terug van weggeweest: de gele kinderstoel

In de categorie klein nieuws deze week: de gele kinderstoel is terug van heel lang weggeweest. De stoel waar in ieder geval mijn broertje en zusje als kind regelmatig in hebben gezeten (of geschommeld) werd vandaag ineens bij ons thuisbezorgd na vele omzwervingen door de hele familie. Nostalgie ten top natuurlijk en dat moeten we uiteraard even door een toen-en-nu-bril bekijken.

Toen

scannen0026
scannen0083

Nu

DSC04446